Rozdział 3 · Twój pierwszy program w Python
IDLE – czym jest i kiedy jest przydatny
Python oferuje prosty edytor — IDLE. Sprawdźmy, jak go używać i kiedy przejść na potężniejsze narzędzie.
Python posiada wbudowany prosty edytor kodu, który instaluje się automatycznie
razem z Python samym, IDLE (Integrated Development and Learning
Environment). Możesz go otworzyć, szukając „IDLE” idle3 w terminalu (Linux).
Dlaczego w ogóle IDLE istnieje
IDLE nie jest „przestarzałym śmieciem”
Python Shell jest interaktywnym oknem powłoki
Gdy IDLE się zaczyna, interaktywna powłoka się otwiera, tak samo Python REPL my analizowane w sekcjach 3.5–3.6, tylko w osobnym oknie z niewielkimi udogodnieniami takimi jak Podkreślanie składni.
Tryb Scenariusza (Script Mode)
Aby napisać pełnoprawny program, potrzebny jest oddzielny plik: File → New File otwiera puste okno edytora — to jest „tryb skryptowy”
- Wpisz kod w nowym oknie edytora.
- Zapisz plik: File → Save (rozszerzenie
.pysamo się podstawia). - Bieg: Run → Run Module, albo po prostu naciśnij
F5. - Wynik pojawi się w interaktywnym oknie powłoki IDLE.
Kiedy używać IDLE
IDLE → nowoczesny rozwój
IDLE (wchodzi w skład Python „z pudełka”)
print(„Cześć z IDLE!”)
#start: menu Run -> Run Module (F5)
# jeden plik, minimum ustawień
VS Code / PyCharm
print(„Pozdrowienia od VS Code!”)
# Start: Run przycisk lub wbudowany terminal
# podświetlanie błędu na bieżąco, automatyczne uzupełnianie,
#debugger, git, rozszerzenie zbiór
Co używać dzisiaj: IDLE świetnie jest napisać i uruchomić pierwszą linię kodu w zaledwie minutę po instalacji Python — nie musisz instalować niczego dodatkowego. Ale gdy projekty wykraczają poza granice pojedynczego pliku, zauważalny jest brak automatycznego uzupełniania, debugera i podświetlania błędów na bieżąco. Najczęściej używamy VS Code lub PyCharm — ale warto IDLE wiedzieć: to właśnie zobaczysz, jeśli spróbujesz Python na czyimś komputerze bez dodatkowej konfiguracji.